Dziewczyna o twarzy anioła i charakterystycznym głosie. Dokument „Ania” w kinach
7 października, 2022
„Gdynia obiecana”. Opowieść o budowaniu od podstaw i marzeniu o idealnym mieście
12 października, 2022

„Wilcze dzieci”. Prawdziwa opowieść o wojennych sierotach ukrywających się w lasach

Dzieci razem z wilkami spędzały czas w lasach (fot. rawpixel.com)

Dziecko wobec wojny jest zawsze ofiarą, niezależnie po której stronie frontu się urodziło. Ta książka to historie i świadectwa „wilczych dzieci”, czyli wojennych sierot z obecnych terenów Warmii i Mazur oraz Obwodu Kaliningradzkiego, które jeszcze długo po 1945 roku ukrywały się w lasach. – Ktoś mógłby rzec – co to za nazwa! Ale czyż nie jesteśmy trochę, jak wilki? Razem z wilkami spędzaliśmy czas w lasach – mówi w książce jedno z byłych „wilcząt”. Według różnych źródeł w ten sposób ukrywało się około dziesięciu tysięcy sierot. Niektóre podają, że nawet dwa razy tyle. By zdobyć cokolwiek do jedzenia, przemierzały pieszo wiele kilometrów. Przekradały się też na Litwę, gdzie żebrząc o żywność, miesiącami, czasem latami, tułały się od wioski do wioski. Kilka dekad później nazwano je wilczymi dziećmi. Książka Wioletty Sawickiej – pierwsza z gatunku literatury faktu, w którym wykorzystuje swoje reporterskie doświadczenie, to jest prawdziwa opowieść o nich.

Upadek Trzeciej Rzeszy rozpoczął się z chwilą wkroczenia Armii Czerwonej do Prus Wschodnich, pierwszego terytorium Rzeszy, do którego dotarli sowieccy żołnierze. Rosjanie wystawili Niemcom bardzo wysoki rachunek za zbrodnie popełnione przez nazistów na froncie wschodnim.

Bojowy szlak czerwonoarmistów znaczyły stosy bestialsko pomordowanych bezbronnych ludzi, masowe gwałty, grabieże, pożary i powszechna dewastacja mienia. Nikt nie był bezpieczny od żądnych zemsty sowieckich zdobywców. Śmiertelne żniwo wśród ludności cywilnej zbierał też przeraźliwy głód. Gdy umierały matki, dzieci – często kilkuletnie, zostawały same.

O autorce

Wioletta Sawicka urodziła się i mieszka na Warmii. Z wykształcenia jest pedagogiem, ale zawodowo pracowała jako dziennikarka. Doświadczenie zdobywała w Polskim Radiu Olsztyn, z którym była związana przez kilkanaście lat. Zajmowała się głównie publicystyką, reporterką i dziennikarstwem śledczym. Jest laureatką kilku branżowych nagród, w tym „Ostrego pióra” przyznawanego przez BCC. Później zamieniła mikrofon na dziennikarstwo prasowe. Pracowała w „Gazecie Wyborczej” oraz pisała reportaże historyczne dla „Gazety Olsztyńskiej”.

Jako autorka zadebiutowała w 2014 roku powieścią „Wyjdziesz za mnie, kotku?”. Przyjęty ciepło debiut skutkował kontynuacją losów bohaterów w „Będzie dobrze, kotku” i „Jeśli się odnajdziemy, kotku”, czyli potocznie zwaną przez czytelników „kocią sagą”. W kolejnych latach ukazały się inne powieści obyczajowe autorki: „Dzień cudu”, „Wyspy szczęśliwe”, „Czas próby”, „Piękna miłość” oraz pięciotomowa saga kresowa „Wiek miłości, wiek nienawiści” inspirowana losami kresowej rodziny autorki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.