Czuła, niepozbawiona ironii diagnoza pokolenia. „Dolce vita” od Teatr Współczesnego
17 czerwca, 2023
Włoski imigrant kontra rodzina bogaczy. Komedia „Wszystko o moim starym” w kinach
23 czerwca, 2023

Jedno miasto – wiele opowieści. Wystawa „Wilno, Vilnius, Vilne 1918-1948” w Krakowie

(fot. Gregory Michenaud)

Prace wileńskich artystów przechowywane w polskich i litewskich instytucjach dziedzictwa kulturowego znalazły się na wystawie zatytułowanej „Wilno, Vilnius, Vilne 1918-1948” w Muzeum Narodowym w Krakowie. Obok znanych i wielokrotnie przedstawianych dzieł klasyków wileńskiej sztuki, m.in. Ferdynanda Ruszczyca, Jana Bułhaka, Ludomira Sleńdzińskiego, Bronisława Jamontta, Michała Rouby, Jerzego Hoppena, można zobaczyć także obrazy i grafiki młodszego pokolenia artystów, do którego należeli: Joanna Karpińska, Hanna Milewska, Józef Horyd czy Hadassa Gurewicz-Grodzka. Niektóre z ich dzieł są pokazywane po raz pierwszy. Siedmioczęściowa narracja ekspozycji pokazuje, jak artyści ówczesnego wieloetnicznego i wielokulturowego Wilna postrzegali swoje miasto. Obok przedstawicieli kultury polskiej ważną rolę w tworzeniu tego wizerunku odegrali również artyści litewscy, żydowscy i białoruscy. Wystawa potrwa do 3 września.

W latach 1918–1948 Wilno przechodziło z rąk do rąk – stawało się częścią Polski i Litwy, było zajmowane przez hitlerowców i przez wojska radzieckie. Okupacje i wojny radykalnie zmieniły strukturę społeczną i populację miasta, wpłynęły też na jego architekturę i urbanistykę. Wystawa ukazuje Wilno w tym wyjątkowo skomplikowanym okresie historycznym dzięki obrazom, grafikom, zdjęciom i innym pracom ówczesnych twórców.

Przebłyski awangardy na artystycznej scenie Wilna, uchodzącej za ważny ośrodek neoklasycyzmu, są reprezentowane na wystawie przez obrazy Vytautasa Kairiūkštisa i jego kolegi Władysława Strzemińskiego, zdjęcia studenta Bauhausu Mojżesza Worobiejczyka (Moї Vera), akwarele Bencjona Michtoma, a także model słynnego pomnika Adama Mickiewicza autorstwa Zbigniewa Pronaszki.

(fot. Gregory Michenaud)

Wizerunek Wilna został poszerzony o rozdział litewski, złożony z pejzaży i portretów Vladasa Drėmy, Antanasa Gudaitisa, Juozasa Mikėnasa, Algirdasa Petrulisa i Adomasa Varnasa. Zwieńczeniem narracji są dzieła zrodzone z nostalgii za utraconym Wilnem, w tym grafiki i obrazy Andrzeja Wróblewskiego, wybitnej postaci polskiej sztuki powojennej, zainspirowane doświadczeniami ze spędzonej przez niego w tym mieście młodości.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.