List miłosny do Los Angeles. Film „Tajemnice Silver Lake” już na ekranach kin
Wrzesień 21, 2018
„Wojownik”, który nigdy nie dał za wygraną. Autobiografia Karola Bieleckiego
Wrzesień 23, 2018

Dorośli aktorzy kontra nastolatkowie. Męski „Gniew” pod lupą w Powszechnym

W spektaklu bierze udział trójka aktorów Teatru Powszechnego oraz czwórka chłopców w wieku 12-15 lat (fot. Natalia Kabanow)

Wychodząc od indywidualnych doświadczeń trójki aktorów oraz czwórki chłopców w wieku 12-15 lat, twórcy spektaklu chcą z ich udziałem zastanowić się, jak wyrażany jest „Gniew”. Połączenie dorastających chłopców i dorosłych mężczyzn daje możliwość pracy nad kategorią gniewu jako dynamiczną, zmieniającą się wraz z wiekiem i doświadczeniem życiowym, emocją. – Będzie to bardziej performans. Dla mnie ten tytułowy gniew jest zbiorem opowieści o tym, co nas dotyka – mówi reżyserka Małgorzata Wdowik. Spektakl grany jest na Scenie Małej Teatru Powszechnego.

Ciało przygotowuje się do ataku. Pobudzają się odpowiednie ośrodki w mózgu, serce zaczyna bić szybciej, zredukowane jest odczuwanie bólu. Zwiększa się refleks i pocą się ręce. Jako emocja aktywna, gniew wyzwala się w momencie, gdy ktoś próbuje przekroczyć lub naruszyć należące do nas terytorium. – Bardzo mnie interesowały te emocje, które kojarzą się negatywnie w społeczeństwie, a wydało mi się ważne, by je odczarować, bowiem one także budują naszą tożsamość – wyjaśnia Wdowik. Interesują ją, by odpowiedzieć sobie na pytania: kto jest „strażnikiem” wyrażania gniewu i w jaki sposób się go tłamsi, a także w jakim stopniu można świadomie nim dysponować.

Nie przypisując gniewu mężczyznom, spektakl ma za zadanie przyjrzeć się samej męskości, jak jest wytwarzana i odmieniana poprzez obowiązujące wzorce oraz fantazje i sentymenty na jej temat. Fantazja o byciu mężczyzną, o byciu chłopcem, sentyment o chłopcu uwięzionym w mężczyźnie i mężczyźnie w chłopcu. Co właściwie łączy mężczyzn, których dzielą pokolenia, a także jakie relacje mogą się wytworzyć w takim zestawieniu. – Chcemy powalczyć ze stereotypem męskiego gniewu, który nie musi być gniewem związanym tylko z przemocą, ale może być nieco nieudany, niepewny. Bo okazuje się, że chłopcy nie mają takiej śmiałości w wyrażaniu gniewu – dodaje reżyserka.

(fot. Natalia Kabanow)

Doświadczeni aktorzy i nastoletni amatorzy

W spektaklu występują: Grzegorz Artman, Mateusz Łasowski, Oskar Stoczyński oraz Sebastian Koncewicz, Kajetan Dąbrowski, Łukasz Ludwiniak i Aleksander Kwiatkowski. Czterech ostatni to nastolatkowie wybrani podczas warsztatów teatralno-rychowych Małgorzaty Wdowik i Marty Ziółek. Za dramaturgię odpowiada Szymon Adamczak, scenografię i kostiumy zaprojektowała Dominika Olszowy, a ruch sceniczny – Marta Ziółek. Reżyserią światła zajął się Aleksandr Prowaliński.

Spektakl realizowany w ramach III edycji Festiwalu Sztuki i Społeczności Miasto Szczęśliwe. Podczas jego trwania wykorzystywany jest efekt stroboskopowy (światło pulsujące z dużą częstotliwością).

(fot. Natalia Kabanow)

O reżyserce

Małgorzata Wdowik (rocznik 1989), reżyserka, która studiowała wiedzę o teatrze na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, reżyserię w Akademii Teatralnej w Warszawie, a z kolei choreografię i performance w Instytucie Stosowanych Nauk Teatralnych w Giessen. Współtworzy niemiecką K. A. U. Kollektiv, grupę pracującą na pograniczu teatru, performance’u i sztuk wizualnych. Niedługo rozpocznie studia w prestiżowej amsterdamskiej szkole DAS. W Polsce wyreżyserowała takie spektakle, jak „Dziewczynki” w Teatrze Studio oraz „Piłkarze” i „Strach” w TR Warszawa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *