Jak pamiętamy i dlaczego zapominamy? Fascynująca analiza „Zrozumieć pamięć”
23 czerwca, 2021
Nastoletnie emocje w klimacie lat 80. Nowy film François Ozona „Lato ‘85” w kinach
25 czerwca, 2021

„Wąski pas lądu”. Literacki portret jednego z największych malarzy XX wieku

Edward Hopper, „Sea Watchers”, 1952 (fot. mat. pras.)

To przejmująca opowieść o samotności i smutku, a także wizja „amerykańskiego snu” w świecie po II wojny światowej. Jest to zarazem literacki portret Edwarda Hoppera – jednego z największych malarzy XX wieku i poruszające studium jego trudnego małżeństwa z ekscentryczną żoną Josephine Nivison. Postaci są wspaniale zarysowane, czytelnik bardzo szybko wchodzi w świat powieści, a jednocześnie w atmosferę smutku i nostalgii, zupełnie jak z obrazów artysty. Książka „Wąski pas lądu” autorstwa Christine Dwyer Hickey uhonorowana została prestiżową Walter Scott Prize.

Cape Cod, 1950 rok. Od drugiej wojny minęło niewiele czasu i jej skutki są wciąż odczuwalne. Dwaj dziesięcioletni chłopcy, Niemiec i Amerykanin, mierzą się z bolesnymi stratami. Michael spędza lato ze swoim rówieśnikiem Richiem i jego rodziną. Kiedy pozostawieni sami sobie chłopcy poznają mieszkające w pobliżu małżeństwo artystów, Jo i Edwarda Hopperów, rodzi się między nimi niezwykła przyjaźń. Ona jest porywcza, obsesyjnie zazdrosna o męża. On, zamknięty w sobie, borykający się z kłopotami zdrowotnymi, sfrustrowany brakiem weny twórczej, zadurza się w pięknej Katherine, ciotce Richiego, której pozostało niewiele życia. To zauroczenie staje się również udziałem Michaela.

Żona Hoppera tymczasem stawia ważkie pytania, na które malarz szuka odpowiedzi w swoich pracach. W tym jakże wyraziście odmalowanym przez Christine Dwyer Hickey świecie zdarzają się drobne akty łaski i nadziei. „Błyskotliwa, urzekająca, przejmująca powieść” – zauważa Collum McCann, autor „Niech zawiruje świat”.

O autorce

Christine Dwyer Hickey to irlandzka powieściopisarka i autorka wielu opowiadań. Jej bestseller „Pleciuga” („Tatty”), uznany za jedną z pięćdziesięciu najlepszych Irlandzkich Książek Dekady, był nominowany do Orange Prize, a także do Hughes & Hughes Irish Novel of the Year Award, podobnie jak jej powieść „The Dancer”.

Z kolei książka „Last Train from Liguria” była nominowana do Prix Européen de Litérature, natomiast „Cold Eye of Heaven” otrzymała tytuł Irlandzkiej Książki Roku 2012.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *