Świat jako pieśń o miłości. Łukasz Krupski z wystawą rzeźb w Konstancinie-Jeziornie

Czy rzeźba może być lustrem, w którym odbija się to, co niewidoczne – myśli, uczucia i duchowe zmagania? Konstancin-Jeziorna pod Warszawą w dniach od 16 maja do 21 czerwca stanie się areną niezwykłego dialogu między materią a duchem. Łukasz Krupski, rzeźbiarz młodego pokolenia, zaprezentuje kilkadziesiąt swoich prac na wystawie zatytułowanej „Obecność”. Ekspozycja obejmie zarówno zabytkowe wnętrza i plener wokół willi Hugonówka (siedziby Konstancińskiego Domu Kultury), jak i nowoczesną przestrzeń Ratusza. To zaproszenie do podróży w głąb ludzkiej natury, wystawione w scenerii perły polskiej architektury letniskowej. Nad koncepcją wystawy, która porusza, skłania do refleksji i pozwala poczuć ducha miejsca, w którym sztuka żyje od pokoleń – czuwa jej kuratorka Kama Zboralska. Organizatorem wydarzenia, któremu patronuje Kultura wokół Nas – jest Konstanciński Dom Kultury „Hugonówka”. Wernisażowi, który odbędzie się 16 maja 2026 r. o godz. 18.00 towarzyszyć będzie wydarzenie specjalne w ramach Nocy Muzeów. Wstęp wolny.

Każda z rzeźb Łukasza Krupskiego jest przejawem tytułowej „Obecności” – dzieło przestaje być jedynie medium i staje się śladem istnienia, emocji, refleksji oraz nieodwracalnych decyzji twórczych. Pęknięcia, szczeliny i wewnętrzne struktury prac stają się symbolicznym zapisem duchowości i miłości w świecie pełnym sprzeczności. Artysta wokół galerii portretów m.in. Rodina, Michała Anioła i Nowosielskiego – ważnych dla niego osobowości – stworzył kontekst dla: Pieśni nad pieśniami, Świętego ciała, Myśliciela, Pocałunku, Wschodu słońca, w których odwołuje się do mitów, religii, filozofii oraz historii sztuki. Prace te nawiązują dialog z przeszłością i przyszłością, stanowiąc próbę odniesienia się do mistrzów, odbiorcy, a także są dla artysty próbą zrozumienia samego siebie.

Kameralny charakter wystawy sprzyja uważnemu obcowaniu ze sztuką, a pokazane prace budują intymny kontakt z widzem, otwierając przestrzeń do obcowania z materią oraz metafizycznym wymiarem twórczości Łukasza Krupskiego. Tytułowa „Obecność” w jego sztuce jest zapisem odwiecznych pytań, na które nie ma jednoznacznych odpowiedzi – tajemnicy istnienia, którą można jedynie przybliżać, nigdy ostatecznie uchwycić. Artysta nie objaśnia świata – skupia się na jego doświadczaniu. Jego prace wyrastają z przekonania, że sens nie jest dany raz na zawsze, lecz ujawnia się między ludźmi, między człowiekiem a materią, między tym, co widzialne i niewidzialne. Jak przyznaje, „świat chciałby rozumieć jako pieśń o miłości”.

O artyście

Łukasz Krupski to jeden z najciekawszych rzeźbiarzy młodego pokolenia, absolwent warszawskiej ASP i laureat prestiżowych wyróżnień, w tym stypendium „Młoda Polska” oraz nagrody im. ks. Janusza Pasierba. Jego realizacje na stałe wpisały się w tkankę Warszawy – jest autorem poruszającego Pomnika Matki na Woli, Drogi Krzyżowej w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela oraz popiersia Cypriana Norwida na UW.

W swojej twórczości Krupski definiuje rzeźbę jako „fenomen spotkania” – przestrzeń, w której następuje porozumienie między ludźmi wykraczające poza czas. Traktuje materię jako zapis zmagania się z tajemnicą istnienia wierząc, że sztuka potrafi materializować myśli i uczucia. Autor podejmuje dialog z europejskim dziedzictwem: od antycznego Syzyfa, przez chrześcijańską „Pustą Pietę”, aż po studia wielkich myślicieli (Herbert, Miłosz, Kołakowski). W pracach Łukasza Krupskiego odnaleźć można inspiracje twórczością Michała Anioła, Rodina czy Magdaleny Abakanowicz i Anisha Kapoora, tworząc pomost między tradycją a współczesnym poszukiwaniem sensu.