Francuski thriller pełen powracających pytań. „Sekret Madeleine Collins” w kinach
17 czerwca, 2022
Żonglerka emocjami w poszukiwaniu prawdy. Romain Gary w biografii Agaty Tuszyńskiej
22 czerwca, 2022

Dzięki niej Polki zaczęły głosować w wyborach. „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki”

Maria Dulębianka i Maria Konopnicka na werandzie w Żarnowcu (fot. mat. pras.)

Prekursorka feminizmu, społecznica oraz malarka – uczennica Jana Matejki i Wojciecha Gersona. Prywatnie Maria Dulębianka to także fascynująca i niesłusznie zapomniana towarzyszka życia pisarki Marii Konopnickiej, z którą spędziła ponad 20 lat. Karolina Dzimira-Zarzycka dokładnie porządkuje i uzupełnia jej biografię, próbując nakreślić portret artystki i emancypantki, której problemy i wybory są zaskakująco aktualne także dzisiaj. Autorka książki „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” obficie czerpiąc ze źródeł, stara się uchwycić relację Dulębianki i Konopnickiej, a także wpisać ją w szerszy obraz sytuacji kobiet żyjących na przełomie XIX i XX wieku.

Maria najpierw uczyła się w szkole artystycznej w Wiedniu, potem jej kariera malarska nabrała tempa w Warszawie pod okiem Wojciech Gersona. W 1884 roku rozpoczęła studia w cenionej Académie Julian w Paryżu, dołączając do m.in. Anny Bilińskiej. Tylko niewielka część jej dorobku artystycznego przetrwała jednak do dzisiaj. Od 1890 roku mieszkała za granicą, wraz z Konopnicką przenosząc się do kolejnych europejskich miast i uzdrowisk. Jeśli sprawy osobiste zmuszały je do rozstania, to jak najszybciej starały się do siebie wrócić. Z biegiem lat Dulębianka coraz głośniej zaczyna zabierać głos w sprawie równouprawnienia kobiet.

W 1885 roku zainicjowała walkę o dopuszczenie kobiet do studiowania w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Dwa lata później związała się ze środowiskami emancypacyjnymi we Lwowie, to m.in. dzięki niej Polki zaczęły głosować w wyborach. W 1908 roku, w ramach manifestu, jako pierwsza kobieta kandydowała w wyborach do Sejmu Krajowego. Po śmierci poetki osiadła na stałe we Lwowie, gdzie jeszcze mocniej zaangażowała się w działalność społeczną i feministyczną. Zmarła 7 marca 1919 r. Zaraziła się tyfusem podczas misji Czerwonego Krzyża, kontrolując warunki w ukraińskich obozach, w których internowani byli Polacy.

O autorce

Karolina Dzimira-Zarzycka to absolwentka historii sztuki oraz polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim. Autorka ponad dwustu artykułów popularnonaukowych związanych ze sztuką i kulturą XIX i początku XX wieku oraz historią kobiet. Wiele z nich przybliża sylwetki mniej znanych postaci historycznych, często wybitnych kobiet: artystek, podróżniczek, badaczek, działaczek społecznych.

Od kilku lat współpracuje z portalami Culture.pl (Instytut Adama Mickiewicza) i Historia:poszukaj (Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów). Prowadzi także projekt popularnonaukowy „Prenumeratorka” poświęcony dawnej prasie kobiecej w Polsce.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.